Akbabalar, dünyanın en yırtıcı, zarar verici uçucularından biri olarak bilinir. Kuş türleri arasında en tehlikeli olanlardan biri oldukları söylenebilir. Günümüzde nesillerinin tükenme tehlikesiyle karşı karşıya oldukları bilinmektedir. Özellikle yavrularına karşı oldukça hassas olan akbabalar, yavrularına zarar verilmesi konusunda oldukça saldırgan olabilirler. Yavrularına zarar verilmesi şurada dursun, yaklaşılması bile oldukça riskli olabilir. Akbabalar genellikle etle beslenirler ve canlı, leş fark etmeksizin her türlü hayvan etini tüketebilirler. Avlarının kokusunu çok uzaklardan alabilme yetenekleri de oldukça gelişmiştir.
Uzun süreler havada kalma ve uçma yeteneğine sahip olmalarını sağlayan geniş kanatları sayesinde akbabalar, avlarına ulaşabilirler. Topluluk içinden bir tanesinin avı fark etmesi durumunda, diğer akbabalar da uzaklardan uçarak leşin yanına gelirler. Paylaşma konusunda oldukça iyi olan akbabalar, tüm grubun leşten faydalanmasını sağlarlar. Grupta hiyerarşi kurarak beslenme sırasını belirlerler ve gaga gücüne göre bu hiyerarşiye uyarlar.
Akbabaların neslinin tükenmesi haberlerinin üzerine birçok hükümet önlem amaçlı adımlar atmıştır. Akbabalar avlanabilir hayvanlar değildir ancak yaşam alanlarının bozulmaması ve doğal dengenin sağlanması için devletlerin görev aldığı bilinmektedir. Türlerinin soyunun tükenmesi ekolojik dengeyi ciddi şekilde etkileyebilir ve çeşitli alanlarda bozukluklara neden olabilir. Bu sebeple akbabaların korunması ve yaşam alanlarının korunması büyük önem taşır.
Akbaba, gündüz yırtıcılarına ait, yeni dünya akbabaları, Atmacagiller, eski dünya akbabaları familyalarını kapsayan iri ve leş tüketerek beslenen kuşların ortak ismidir. Canlılarla ya da leşlerle beslenebilirler ve genellikle etle beslenirler. Fiziksel olarak geniş kanatlara sahip, kel başlı ve güçlü gagalı hayvanlardır. Görme yetileri gelişmiş olup, avlarını kilometrelerce uzaktan bile görebilirler. Ayrıca, uzun süre havada kalabilme yetenekleri sayesinde avlarını tespit edip ulaşabilirler.
Akbabaların yaşam alanları genellikle tropik ve subtropik iklimleri tercih eder. Kuzey Afrika, Güney Avrupa, Çin, Hindistan gibi geniş coğrafyalarda yayılım gösterirler. Dağlık bölgelerde ve sarp kayalıklarda yuva yaparlar ve genellikle toplu yaşarlar. Beslenmelerinde leşleri tercih eden akbabalar, paylaşma konusunda örnek alınacak davranışlar sergilerler. Yüksek ağaçların tepeleri ve sarp kayaları yuva yapmak için tercih etmeleri de dikkat çekicidir.
Akbabaların türleri arasında yeni dünya ve eski dünya akbabaları şeklinde iki ana kategoride incelenir. Yeni dünya akbabaları arasında Amerika kara akbabası ve kral akbaba yer alırken, eski dünya akbabaları arasında kızıl akbaba, kara akbaba ve mısır akbabası gibi türler bulunmaktadır. Her bir türün kendine özgü fiziksel özellikleri ve yaşam alanları bulunmaktadır. Türkiye’de en sık rastlanan akbaba türü mısır akbabasıdır ve genellikle dağlık alanlarda ve arazilerde görülebilirler.